ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΚΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ
(Στο τέλος αυτής τής σελίδας παραθέτω σειρά φωτογραφιών με
χρονολογική σήμανση τής πρώτης μου περίπτωσης καρκίνου [Διάχυτο
Δερματικό non Hodgkin Λέμφωμα υψηλής κακοηθείας] και η κλινική του
πορεία σε διάστημα 4 μηνών περίπου.
- Διότι το κεφάλαιο «Καρκίνος» με συνεπήρε πολύ πριν αρχίσω τις ιατρικές μου σπουδές. Υπήρξε μία ανέκαθεν «ερωτική» έλξη σε ότι αφορά την Ογκολογία, τον καρκίνο και τα μυστικά του, λόγος για τον οποίο με υπερβάλλοντα ζήλο ασχολήθηκα προπτυχιακά ως φοιτητής με τις Λευχαιμίες και Λεμφώματα στο αιματολογικό τμήμα τού Πανεπιστημίου τής Παβίας. Οι παρενέργειες όμως τής Χημειοθεραπείας και τής Ακτινοθεραπείας ήταν αποκαρδιωτικές κυρίως δε σε ότι αφορούσε ασθενείς νεαρής ηλικίας.
– Τριχόπτωση, γαστρικές διαταραχές, Ακοκκιοκυτταραιμία, Μυελική απλασία και ακόμη εκ νέου δημιουργία δεύτερου καρκίνου μέσα στον ίδιο καρκινοπαθή οργανισμό ως παρενέργειες τής Χημειοθεραπείας (για να αναφέρω λίγες), με έκαναν να νοιώθω τουλάχιστον άβολα τότε που ως πρωτάρης ασκούμενος χορηγούσα ενδοφλέβια και με περισσό ενθουσιασμό χημειοθεραπευτικά τού τύπου Vincristin, Vinblastin, Endoxan κ.ο.κ. στους πάσχοντες καρκινοπαθείς.
– Τις ίδιες αρνητικές εμπειρίες απεκόμισα και σε μεγάλα Ογκολογικά Κέντρα κυρίως όμως σε Αθήνα, Ζυρίχη, Οξφόρδη, Brighton και Wuerzburg.
– Συνειδητοποίησα πλέον απογοητευμένος ότι αυτή δεν ήταν η ιατρική που από την νηπιακή μου ηλικία προσδοκούσα, χώρια από το ότι οι παρενέργειες στα μη Ογκολογικά Νοσήματα πρόσφεραν μόνο μια προσωρινή ανακούφιση για να «τιμωρήσουν» κατόπιν τον ασθενή με τις συνέπειες των παρενεργειών τους γνωστές ως «Φαρμακολογικές Νόσους» ή «Χρόνια Νοσήματα». Τέτοιες παρενέργειες που μπορούν να αποβούν ακόμη και θανατηφόρες φέρουν κυρίως τα Εμβόλια, οι Αντιβιώσεις, η Κορτιζόνη, η Χημειοθεραπεία, η Ορμονοθεραπεία και άλλα φάρμακα τής συμβατικής ιατρικής.
- Άποψή μου ήταν και παραμένει ότι αυτό που χορηγούμε στον ασθενή ως γιατρικό πρέπει να είναι φάρμακο. Όχι φαρμάκι. Ελιξήριο, όχι δηλητήριο.
Γιατί κερδίζει έδαφος η Ομοιοπαθητική Αγωγή στην Ογκολογία και τη θεραπεία τού καρκίνου ;
- Πρώτον διότι η Ομοιοπαθητική Αγωγή (ΟΠΑ) δεν φέρει απολύτως καμμία παρενέργεια. Και ύστερα επειδή η συμβατική χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία δεν πείθουν πλέον για την αποτελεσματικότητά τους. Παρά τις σχετικές και ακατάπαυστες τυμπανοκρουσίες η εμπειρία και οι σχετικές μελέτες δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. ‘Ότι δηλ. πριν από 30 χρόνια μία καρκινοπαθής λ.χ. με μεταστάσεις από καρκίνο τού μαστού –χωρίς χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία- είχε 20% μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης και μάλιστα χωρίς το βαρύτατο φορτίο τής χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας. Με την Ομοιοπαθητική Αγωγή αντιθέτως έχουν σημειωθεί ακόμη και ιάσεις μεταστατικών καρκίνων.
- Δίνετε διαφορετικό φάρμακο για το κάθε είδος καρκίνου ;
- Τέσσερις είναι οι ομάδες των Ομοιοπαθητικών φαρμάκων που έχει στην φαρέτρα του ο ομοιοπαθητικός γιατρός στον αγώνα του ενάντια στον καρκίνο.
1. Το ιδιοσυστασιακό φάρμακο τού ασθενούς που εκμαιεύεται παίρνοντας το ιστορικό από την υποκειμενική συμπτωματολογία τού ασθενούς,
2. Τα «Οργανοειδικά» φάρμακα για καρκίνους συγκεκριμένων οργάνων, λ.χ. το Αurum Muriaticum Natronatum για τον καρκίνο τού τραχήλου τής μήτρας, την Hydrastis για τον καρκίνο τού παγκρέατος, το Chelidonium για τον καρκίνο τού ήπατος και τής χοληδόχου κύστης, το Lycopodium για τον καρκίνο τού πνεύμονος, Pulsatilla για τον καρκίνο τού μαστού κ.ο.κ.
3. Τα Νοσώδη* όπως τα Carcinosinum και Scirrhinum που θεωρούνται ικανά να επηρεάσουν την καρκινική προδιάθεση τού καρκινοπαθούς και
4. Τα ευρέος φάσματος καρκινοειδικά φάρμακα όπως τα Arsenicum, Thuja, Conium κ.ο.κ.
Η διάκριση και η επιλογή τής σωστής φαρμακολογικής ομάδας ή τού συνδυασμού των ομάδων απαιτεί καλή γνώση τής ομοιοπαθητικής θεωρίας, γνώση των χαρακτηριστικών και ιδιαιτεροτήτων τής νόσου, γνώση των αντοχών τού καρκινοπαθούς, αντίληψη των ιδιαιτεροτήτων τού όγκου (εκκρίσεις τού όγκου, οσμή των εκκρίσεων κ.τ.λ.), αλλά και καλή κλινική εμπειρία για αποτελεσματική εφαρμογή τής θεραπευτικής τεχνικής.
- Σε ποιο κλινικό στάδιο έρχονται οι καρκινοπαθείς για Ομοιοπαθητική Θεραπεία;
- Όσο τα αποτελέσματά μας γίνονται γνωστότερα σε ευρεία κλίμακα, τόσο περισσότεροι καρκινοπαθείς μάς εμπιστεύονται στα αρχικά στάδια τής νόσησής τους. Δυστυχώς πολλοί από αυτούς μάς αναζητούν όχι απλώς στο τελευταίο τους κλινικό στάδιο όταν δηλ. η νόσος παρουσιάζει γενικευμένη εξάπλωση. Σε μια τέτοια περίπτωση γινόμαστε μάρτυρες σημαντικής βελτίωσης τής ποιότητας τής ζωής τους χωρίς πόνους προσφέροντάς τους ανακούφιση από τα δεινά τους, ενώ από την άλλη πλευρά βιώνουμε συνήθως επιμήκυνση τού προσδόκιμου τής ζωής τους.
- Αξίζει εδώ να αναφερθώ και στον ψυχισμό τού ασθενούς πράγμα για το οποίο ουδέποτε έχει γίνει λόγος στα συνέδρια και συγγράματα τής συμβατικής ιατρικής. Υπάρχουν ασθενείς που επί χρόνια βιώνουν ψυχολογικές καταστάσεις απερίγραπτης φοβίας, επιθετικότητας, θυμού, ψυχολογικής καταπίεσης, απελπισίας κ.ο.κ. Οι αλλαγές τις οποίες μπορεί να επιφέρει το ομοιοπαθητικό φάρμακο είναι δυνατόν να ριζώσουν τόσο βαθειά στον ψυχισμό τού ασθενούς που ο ίδιος κατόπιν θα περιγράψει ως πρωτόγνωρη κατάσταση ευδαιμονίας πολύ δε περισσότερο όταν πρόκειται για περιπτώσεις πολυταλαιπωρημένων καρκινοπαθών που σέρνουν τις συνέπειες τής νόσου τους και των παρενεργειών πολλών κύκλων χημειοθεραπείας και ακτινοβολιών.
- Πολλοί ή μάλλον πολλοί περισσότεροι είναι εκείνοι οι ασθενείς που πολλές φορές προσέρχονται στο δώδεκα παρά πέντε και που ακόμη και τότε βρίσκονται στον 18ο (προσωπική εμπειρία) ή στον 20ό χημειοθεραπευτικό τους κύκλο. Τότε η μόνη λύση που μπορεί να δοθεί σε αυτές τις απέλπιδες περιπτώσεις είναι η παρηγορητική θεραπεία για την ανακούφιση από τους πόνους και τα δεινά στοχεύοντας στην αξιοπρεπή μετάβαση τού καρκινοπαθούς από το τελικό του κλινικό στάδιο στην αντιπέρα όχθη με κατά το δυνατόν καθαρότερη επίγνωση και νηφαλιότητα.
- Έχει μεγάλη σημασία και για τον ομοιοπαθητικό γιατρό αλλά και ακόμη περισσότερο για τον ίδιο τον καρκινοπαθή ασθενή να δικαιούται να πεθάνει όχι υπό το κράτος τού φόβου, τής απελπισίας και τής αγωνίας ή τής απάθειας (βλπ. επίδραση τής μορφίνης) αλλά να «περάσει επέκεινα» αξιοπρεπώς και υποβοηθούμενος από τον ομοιοπαθητικό γιατρό και την Ομοιοπαθητική Αγωγή και με συνειδητή συμμετοχή και ειρηνικά, αποκοιμούμενος ως στην αγκάλη τού Μορφέα.
– Όποιος ομοιοπαθητικός γιατρός έχει επωμισθεί σε τελική ανάλυση το βαρύ καθήκον τής ογκολογικής θεραπείας καρκινοπαθών ασθενών οφείλει να γνωρίζει ότι οφείλει να εξοικειωθεί με την ιδέα τής αντιμετώπισης τού θανάτου.
– Υπάρχουν βεβαίως πολλά περιθώρια εποικοδομητικότατης συνεργασίας μεταξύ Ομοιοπαθητικής και συμβατικής ιατρικής. Ήδη η χειρουργική παίζει τον μεγάλο της ρόλο αφαιρώντας την πρωτοπαθή εστία τού καρκίνου και ο οργανισμός ανακουφίζεται ήδη από ένα μεγάλο βάρος απαλλαγμένος από την πρωτοπαθή καρκινική εστία. Επιβάλλεται όμως κατόπιν η Ομοιοπαθητική αγωγή τόσο ως θεραπευτικό σχήμα, όσο και για πρόληψη των παρενεργειών τής χημειοθεραπείας αν ο ασθενής επιθυμεί αυτόν τον συνδυασμό.
– Ουδεμία αντίρρηση ως προς τον συνδυασμό των δύο θεραπευτικών σχημάτων (χημειοθεραπείας και Ομοιοπαθητικής), αρκεί η χημειοθεραπεία να γίνεται καλόπιστα και σε συμφωνία μεταξύ τού χημειοθεραπευτή και τού ομοιοπαθητικού γιατρού, να μην ακολουθούνται τυφλά πρωτόκολλα, να μην αποβαίνει καταιγιστική και καταστροφική για το Αμυντικό Σύστημα τού ασθενούς και να συμφωνεί με την κοινή λογική σεβόμενη τα εργαστηριακά δεδομένα και χωρίς τους εγκληματικούς εγωίσμούς τής πρωτοκαθεδρίας και τής μονόπλευρης επιβολής τής βούλησης τού ενός επί τού άλλου.
Συμπερασματικά δηλ. η Ομοιοπαθητική δρά μέσω μηχανισμών αυτοϊασης, μέσω μηχανισμών γενικότερης ρύθμισης και αποτοξίνωσης τού οργανισμού.
- Με τη σωρεία θετικών θεραπευτικών εκβάσεων που διαθέτετε στον τομέα τής ογκολογικής θεραπείας γιατί η συμβατική ιατρική αρνείται την παραδοχή τής Ομοιοπαθητικής Αγωγής ;
– Την αρνείται πεισματικά, όντως. Όλες οι δήθεν «επιστημονικές» της επιφυλάξεις συνιστούν μόνον άλλοθι. Ο μοναδικός και κύριος λόγος είναι καθαρά οικονομικός. Να μην ξεχνούμε ότι η συμβατική ιατρική με τα εμβόλια, την αντιβίωση, την ορμονοθεραπεία, την χημειοθεραπεία και τα παυσίπονα (με τις έως και θανατηφόρες παρενέργειές τους) είναι η κυρίαρχη «θεραπευτική» ιδεολογία τού σήμερα όπως την βιώνουμε, που ξεκινά από τις φαρμακοβιομηχανίες και διαποτίζει πανεπιστημιακές ιατρικές σχολές, νοσοκομεία μέχρι και το τελευταίο κέντρο υγείας, χωρίς να γίνεται λόγος και για τα λοιπά γνωστά κυκλώματα αισχροκέρδειας.
- Μιλούμε για προϋπολογισμούς τρισεκατομμυρίων σε παγκόσμια κλίμακα με όλα τα παρελκόμενα. Ο νοών νοήτω. Ο λόγος ενός τέτοιου οικονομικά πανίσχυρου κατεστημένου είναι νόμος. Δεν αφήνουν κανένα περιθώριο για τίποτε άλλο πέραν τής ευλογίας τού εαυτού τους. Κάθε μέρα είναι πρακτικά αδύνατον να μην μάς βομβαρδίσουν στα δελτία ειδήσεων και με κάποιο «καινούργιο» φάρμακο και να προσφέρουν «ελπίδα» σε καρκινοπαθείς. Πρόκειται για αδιάκοπη βιομηχανία ελπίδας που ανθεί ακατάπαυστα και σε καθημερινή βάση (η μαρτυρία είναι ΚΑΙ δική μου) επί πολλές δεκαετίες. Τα αποτελέσματα όμως είναι σαφώς πολύ χαμηλότερα τού μετρίου και των προσδοκιών.
- Από την άλλη πλευρά κόπτονται όλοι τους οι αρμόδιοι για τους δυσβάστακτους προϋπολογισμούς των δισεκατομμυρίων που βαρύνουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας από δαπάνες φαρμάκων. Γνωρίζουν όμως και οι ίδιοι ότι οι δαπάνες για τα ομοιοπαθητικά φάρμακα θα είναι μειωμένες κατά (τουλάχιστον 80%-90%) σε σχέση με εκείνες τής συμβατικής ιατρικής. Δεν τολμούν όμως να προβούν σε αναγνώριση τήςς Ομοιοπαθητικής διότι ακριβώς αρνούνται να μειώσουν το κόστος και το χορό τής ρεμούλας των δισεκατομμυρίων.
- Κανένα «επιστημονικό κριτήριο» δεν στέκεται εμπόδιο στην επισημοποίηση τής
Ομοιοπαθητικής παρά μόνο το δημογεροντικό αρτηριοσκληρωτικό πείσμα τού τύπου «Ου
πείσεις με καν με πείσεις».
– Υφίσταται όμως όντως χειροπιαστή η δυνατότητα (και όχι φρούδα ελπίδα) τής πρόληψης τού καρκίνου αν η μεγάλη μάζα τού γενικού πληθυσμού προσέλθει στην Ομοιοπαθητική. Η σταδιακή ομοιοπαθητική αντιμετώπιση των διαφόρων φάσεων νόσησης με ορθή Ομοιοπαθητική Αγωγή –για μία δεκαετία ας πούμε- ισχυροποιεί το αμυντικό σύστημα σε τέτοιο βαθμό που τα εν λόγω συμπτώματα ουδέποτε θα μεταλλαχθούν σε καρκίνο. Τώρα είναι η ώρα. Τώρα που η κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων τού καρκίνου ανέρχεται κατακόρυφα, τώρα είναι η ώρα για αλλαγή πλεύσης και εγκατάλειψη τής εγωϊστικής κενοδοξίας για χάριν –δήθεν- ενός γοήτρου που στην ουσία δεν υφίσταται πλέον.
-Σε περίπτωση όμως που ο καρκινοπαθής ασθενής προσέλθει σε αρχικό στάδιο τής νόσησης τότε τα θεραπευτικά αποτελέσματα που προκύπτουν από την
Ομοιοπαθητική Αγωγή είναι άκρως ενθαρρυντικά σε πολλές δε περιπτώσεις έχει αναφερθεί και πλήρης ίαση, πέραν τής συνηθισμένης μακρόχρονης ύφεσης που πετυχαίνουμε σε γενικότερη κλίμακα.
- Πώς προσεγγίζετε θεραπευτικά τον καρκινοπαθή ;
- 1ον. Από τη στιγμή που προσέρχεται ο διαγνωσμένος – διαγνωσμένη πάσχων μελετούμε την έκθεση τής αξονικής / μαγνητικής τομογραφίας για τον εντοπισμό και την ενδεχόμενη επέκταση τού όγκου.
- 1α. Η ιστολογική εξέταση θα μάς πεί πολλά για την πρωτοπαθή εστία και ίσως και για την αναμενόμενη βιολογική συμπεριφορά τού όγκου βάσει των μιτώσεων, τής αναρχίας και τής ατυπίας που εμφανίζει η μικροσκοπική του εικόνα.
- 1β. Οι αιματολογικές, βιοχημικές και εξετάσεις ούρων τέλος θα μάς αποκαλύψουν πιθανή αναιμία και ενδεχόμενο εκτροχιασμό των φυσιολογικών τιμών των συστατικών τού αίματος στα διάφορα όργανα.
- Οι παραπάνω εξετάσεις είναι οι εργαστηριακές που μάς βοηθούν στη γνώση τού εντοπισμού και τής επέκτασης τού καρκίνου προβαίνοντας έτσι σε σταδιοποίηση τής νόσου που θα βοηθήσει στην έκδοση τής πρόγνωσης.
- 2ον. Προχωρούμε κατόπιν στην φυσική εξέταση τού ασθενούς με επισκόπιση, ακρόαση και ψηλάφηση για αποκάλυψη και πρόσθετων κλινικών στοιχείων όπως υποδόριες διογκώσεις, ψηλαφίσιμους λεμφαδένες, δερματικούς αποχρωματισμούς, συρίγγια, εκκρίσεις, οσμές εκκρίσεων, κ.ο.κ.
- 3ον. Κλείνουμε τελικά την όλη διαδικασία με τη λήψη τού ιστορικού τού ασθενούς μας που είναι και το σημαντικότερο βήμα πριν τη χορήγηση τής Ομοιοπαθητικής Αγωγής. Η λήψη τού ιστορικού διαρκεί από μία έως και τρείς ώρες (αν όχι και περισσότερο). Αρχίζουμε με την εξιστόρηση τής συμπτωματολογίας από μέρους τού ασθενούς από τότε που θυμάται τον εαυτό του μέχρι τη στιγμή που νόσησε από καρκίνο.
- Ζητούμε από τον ασθενή μας να μάς μιλήσει για τα προσωπικά του συναισθήματα, τάσεις, φόβους, πόνους, αρέσκειες, απαρέσκειες, διατροφικές επιθυμίες και απέχθειες, αντίδραση στη ζέστη και στο κρύο, συνήθειες, στάση του απέναντι στην ίδια τη ζωή, συνέπειες από παλιότερα και πρόσφατα ψυχικά τραύματα, ποιότητα τού ύπνου του, έμμονες ιδέες, φαντασίες του κ.ο.κ.
- 3α. Το φάρμακο που θα προκύψει από την παραπάνω διαδικασία το ονομάζουμε Ιδιοσυστασιακό φάρμακο ή φάρμακο που ταιριάζει στην προσωπικότητα και στον ψυχικό κόσμο τού ασθενούς.
- 3β. Προσπαθούμε κατόπιν να ανιχνεύσουμε αν και τι είδους ενεργειακά εμπόδια (Μιάσματα) θα εγείρει ο ασθενής στην έφοδο τής Ομοιοπαθητικής θεραπευτικής αγωγής προσπαθώντας να βρούμε το βοηθητικό αντιμιασματικό ομοιοπαθητικό φάρμακο.
- 3γ. Σε περίπτωση που έχει προηγηθεί χημειοθεραπεία ή / και ακτινοθεραπεία οφείλουμε να λάβουμε υπ’ όψιν μας τις βλάβες που αυτές οι θεραπευτικές αγωγές έχουν προξενήσει βάζοντας στο παιχνίδι φάρμακα και γι’ αυτό το ενδεχόμενο.
- Όπως βλέπουμε πρόκειται για μία πολυεπίπεδη (στρωματική) διαδικασία στο τέλος τής οποίας καταλήγουμε σε ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο. Η ανακούφιση τής συμπτωματολογίας τού ασθενούς, η εξομάλυνση των τιμών των αιματολογικών εξετάσεων και συρρίκνωση (σμίκρυνση) τού όγκου στις απεικονιστικές εξετάσεις θα επιβεβαιώσει την ορθότητα τής θεραπευτικής μας αγωγής.
- Ποια η διαφορά μεταξύ Χημειοθεραπείας / ακτινοθεραπείας στη συμβατική ιατρική και Ομοιοπαθητικής Αγωγής ;
- Αν αναλύσουμε τις περιπτώσεις ιαθέντων καρκινοπαθών θα αναγνωρίσουμε τον πρωτεύοντα ρόλο στην ίαση παίζει το Ανοσολογικό Σύστημα (Wurster). Η συμβατική ιατρική βομβαρδίζει ανηλεώς τον όγκο με βαρειά φάρμακα πράγμα που αδυνατίζει το Ανοσολογικό Σύστημα. Όταν αυτό δεν είναι πλέον σε θέση να ξεχωρίσει τον όγκο ως εχθρικό ξένο σώμα αδυνατεί και να τον καταπολεμήσει. Η χημειοθεραπεία σκοτώνει μόνο κατά ένα μικρό μέρος τα καρκινικά κύτταρα.
-Η μεγαλύτερη δράση της οφείλεται στο γεγονός ότι προκαλώντας βλάβες στο καρκινικό DNA, το άθικτο (ακόμη) Ανοσολογικό Σύστημα τα αναγνωρίζει ως εχθρικά και τα εξοντώνει κινητοποιώντας διάφορους μηχανισμούς.
- Όσο επιθετικότερη και μακροχρονιότερη η χημειοθεραπεία τόσο περισσότερο εξασθενεί το Αμυντικό Σύστημα και φθίνει η δυνατότητα τού οργανισμού να νικήσει τον καρκίνο και τόσο περισσότεροι κλώνοι ανθεκτικοί στη χημειοθεραπεία δημιουργούνται. Έτσι εξηγείται η βραχύχρονη ύφεση τού καρκινοπαθούς που παραχωρεί τη θέση της μετά από λίγο σε καλπάζοντα πολλαπλασιασμό τού όγκου που δεν αναχαιτίζεται από τα υπόλοιπα χημειοθεραπευτικά φάρμακα που χορηγούνται στη σειρά.
- Τέτοια περιστατικά συνιστούν συνήθως την καθημερινή μας πρακτική όπου έχουμε να αντιμετωπίσουμε έναν ασθενή με ένα κυριολεκτικά παράλυτο Αμυντικό Σύστημα και έναν οργανισμό που στενάζει υπό το έλεος των μεταστάσεων.
- Ποια είναι κατά τη γνώμη σας η ιδεώδης αντικαρκινική θεραπευτική αγωγή ;
- Η ιδεώδης αντικαρκινική αγωγή αρχίζει πολύ πριν εκδηλωθεί ο καρκίνος και κατά προτίμηση εξ’ απαλών ονύχων. Οφείλουμε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις πολυστρωματικές φάσεις τού καρκίνου και να τις αντιμετωπίζουμε πολλά χρόνια νωρίτερα στα πρώϊμα στάδιά τους υπό μορφήν τελείως διαφορετικής συμπτωματολογίας.
– H Ομοιοπαθητική σε αντίθεση με τη συμβατική ιατρική θεωρεί ότι ο καρκίνος συνιστά μία πολυσυστημική νόσο και «χτυπά» το όργανο ή το σημείο εκείνο όπου το DNA εμφανίζει «έλλειμμα ανθεκτικότητας – Locus Minoris Resistentiae». Αυτός είναι ο λόγος που η Ομοιοπαθητική θεωρεί ότι το Ανοσολογικό Σύστημα παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο στην καταπολέμησή του, επομένως η αποκατάσταση τής ευρωστίας τού Αμυντικού Συστήματος και τής ψυχικής ισορροπίας τού ασθενούς συνιστούν ζητήματα εξ’ ων ουκ άνευ για την θεραπεία τής νόσου.
- Σε πολλούς καρκινοπαθείς η ανάλυση τής συμπτωματολογίας υποδεικνύει από χρόνια πριν κίνδυνο καρκινογένεσης με παράλληλη υπόδειξη για τα κατάλληλα φάρμακα που φράζουν τήν πορεία προς τον καρκίνο. Τέτοια συμπτωματολογία δυνατόν να εμφανισθεί υπό μορφήν απότομης καταστολής τής γενετήσιας επιθυμίας σε χήρους με αποτέλεσμα την εκδήλωση (συνήθως) τού καρκίνου τού προστάτη ή σε χήρες με εκδήλωση καρκίνου τού μαστού – και όχι μόνον- πάλι από την ίδια αιτία. Αυξημένη επίπτωση τού καρκίνου τού μαστού διαπίστωσα σε άγαμες και απέχουσες από κάθε γενετήσια δραστηριότητα γυναίκες που έχουν καταστείλει την εν λόγω δραστηριότητα (π.χ. καλόγριες).
- Συμπτωματολογία που δυνατόν να οδηγήσει σε εκδήλωση καρκίνου συνίσταται επίσης σε μεταγευματικό τρέμουλο και σε εξάντληση μετά την αφόδευση. Οι δύο τελευ
- Αν χορηγήσω τώρα ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο με ευνοϊκά αποτελέσματα στον καρκινοπαθή, αυτό σημαίνει ότι αν το χορηγούσα πριν μια πενταετία θα είχε εμποδίσει την εκδήλωση τού καρκίνου (Wurster). Εκ πρώτης όψεως ο συλλογισμός αυτός φαντάζει υποθετικός. Αν λάβουμε όμως υπ’ όψιν μας το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το 30% του γενικού πληθυσμού θα νοσήσει από καρκίνο, θα διαπιστώσουμε ότι το ποσοστό αυτό πρακτικά μηδενίζεται σε άτομα που επί σειρά ετών αντιμετώπιζαν τα όποια θέματα τής υγείας τους με Ομοιοπαθητική Αγωγή.
- Χαρακτηριστική η ρήση τού Ελβετού γνωστού Ομοιοπαθητικού γιατρού και Δασκάλου τής Ομοιοπαθητικής Δρ. Kuenzli ο οποίος εξασκώντας επί 40 έτη την Ομοιοπαθητική ανέφερε ότι ο αριθμός των καρκινοπαθών ασθενών του μεταξύ εκείνων που ελάμβαναν μακροχρόνια Ομοιοπαθητική Αγωγή ήταν πρακτικά μηδαμινός. Αυτή η πραγματικότητα επέχει αξία πρόληψης στην εμφάνιση τού καρκίνου και πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν.
- Με την όση πεισματική αντίδραση αντιμετωπίζετε εκ μέρους τής Πολιτείας και τού ιατρικού κατεστημένου πόσο φιλόδοξος και αισιόδοξος είστε για την πορεία τής Ομοιοπαθητικής στην Ελλάδα ;
- Τυγχάνω εκ φύσεως ΚΑΙ φιλόδοξος αλλά ΚΑΙ αισιόδοξος. Πολύ δε περισσότερο όταν είδα χειροπιαστά (βλπ. φωτογρ. λεμφώματος στη συνέχεια) τα αποτελέσματα τής Ομοιοπαθητικής στην πρώτη καρκινοπαθή μου ασθενή ενώ δεν είχα αποφοιτήσει ακόμη από τη σχολή τής Ομοιοπαθητικής στη Θεσσαλονίκη. Μετά ήρθαν και άλλες επιτυχίες, σε άτομα με Σκλήρυνση κατά Πλάκας, σε Αυτοάνοσα Νοσήματα ασθενών που σερνόντουσαν αναποτελεσματικά επί σειρά ετών με θεραπείες τής συμβατικής ιατρικής. Δεν δίσταζα πλέον να ομολογώ ότι εξασκώ την Ομοιοπαθητική, κατόπιν η ιδιωτική μου πελατεία επεκτάθηκε και σε καλόπιστους γιατρούς τής συμβατικής Ιατρική και συγγενείς τους. Σε τέτοιο σημείο μάλιστα που η συντιρητικότατη κοινωνία τής Λάρισας θεωρεί πλέον την Ομοιοπαθητική και αυτονόητη και δεδομένη. Σε αυτό θεωρώ ότι έχω κάπως συμβάλλει.
-Το τίμημα βέβαια ήταν τιτάνιος αγώνας και με χέρια και με πόδια και με νύχια και με δόντια για να ανταπεξέλθω στο γενικότερο αρνητικό έως και εχθρικό ή και χλευαστικό ακόμη περιβάλλον. Τελικά δικαιώθηκα και ο δρόμος στρώθηκε. Για το αν και πότε θα ενσωματωθούμε στο ΕΣΥ και στα Πανεπιστήμια αυτό δεν μπορώ να το απαντήσω.
- Εκείνο όμως για το οποίο είμαι πεπεισμένος είναι ότι όταν εγώ έμπαινα στον αστερισμό τής Ομοιοπαθητικής οι Έλληνες που είχαν καταφύγει σε αυτήν αριθμούσαν 1.200.000 άτομα. Σήμερα οι στατιστικές μας λένε ότι αν δεν έχουμε ξεπεράσει, μετρούμε 3.000.000 φίλους και ακόλουθους. Είμαστε δηλ. το 1/3 τού Ελληνικού πληθυσμού. Διασταλτικά δηλ. αν είμασταν πολιτικό κόμμα θα κυβερνούσαμε την Ελλάδα.
-Η παραπάνω ηθική ικανοποίηση που με συνοδεύει και με αναπτερώνει, αναπληρώνει την πίκρα από την γεροντική άρνηση των περιστρεφόμενων, τηλεκατευθυνομένων μεγαφώνων και ευτελών υπαλληλίσκων τής περιστασιακής πλειοψηφίας τού ιατρικού κατεστημένου.
- Το μήνυμα τής διδασκαλίας τού ίδιου τού Ιησού εξ’ άλλου άρχισε να εξαπλώνεται περίπου 300 χρόνια μετά την αποχώρησή του επειδή ήταν δυσνόητο, ανηφορικό και αιματοβαμένο. Όχι βιασύνη. Ούτως ή άλλως η ίδια η ζωή αποδεικνύει καθημερινά ότι η πεπατημένη τής ενστικτώδους νοημοσύνης και τής κατηφοριάς είναι και ευκολότερη και μαζικότερη και προσφιλέστερη αλλά και τού συρμού.
homeonikos@hotmail.com
κιν.:6977261070
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου